كليپ هاي از فوتبال

دیدارهای نهایی تاریخ جام جهانی، 2006 - 1930 (21.9MB)
دیدار پایانی جام جهانی 1954، آلمان غربی - مجارستان (9.00MB)
دیدار پایانی جام جهانی 1966، انگلستان - آلمان غربی (9.8MB)
دیدار پایانی جام جهانی 1970، برزیل - ایتالیا (9.46MB)
دیدار پایانی جام جهانی 1978، آرژانتین - هلند (6.59MB)
دیدار برزیل - فرانسه در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی 1986 (6.98MB)
دیدار پایانی جام جهانی 1986، آرژانتین - آلمان غربی (6.95MB)
اسطوره های رئال مادرید، دی استفانو - پاکو جنتو - پوشکاش (6.86MB)
FC بارسلونا، تیم رویایی قرن بیست و یکم (7.00MB)
افسانه منچستر یونایتد (4.8MB)
بهترین گل های یوونتوس (14.4MB)
نیم قرن فوتبال آلمان در جام های جهانی (11.6MB)
دیدار پایانی یورو 88، هلند - شوروی (3.91MB)
بهترین های پله، برترین بازیکن تاریخ فوتبال (24MB)
بهترین های دیه گو مارادونا (17.5MB)
منتخب گل های علی دایی در تیم ملی فوتبال ایران (21.8MB)
بهترین های علی کریمی (8.58MB)
بهترین های رونالدینیو (12.2MB)
بهترین های فرانچسکو توتی (6.67MB)
گل های تماشایی ستارگان فوتبال جهان ( یوهان کرایف، میشل پلاتینی، دیه گو مارادونا، جورج بست، مارکو فان باستن، روبرتو باجو، اریک کانتونا، کارل هاینس رومنیگه، سوکراتس، دی استفانو، زیکو، زین الدین زیدان، ریوالدو، روماریو ، رونالدو ، رونالدینیو، رونالد کومان، لوئیس فیگو ، استیون جرارد ، گری لینه کر ، دیوید بکهام ، مایکل اوون  ، آندری شو چنکو ، رایان گیگز ، گئورگه هاجی ، فرانک دی بوئر ، تیری آنری ، دیوید ترزگه ، لیونل مسی )

مردان سال فوتبال اروپا

مردان سال فوتبال اروپا

1956- استنلی ماتیوس (بلاکپول - انگلستان)
1957- آلفردو دی استفانو (رئال مادرید - اسپانیا)
1958- ریموند کوپا (رئال مادرید - فرانسه)
1959- آلفردو دی استفانو (رئال مادرید - اسپانیا)
1960- لوییس سوارز (بارسلونا - اسپانیا)
1961- عمر سیوری (یوونتوس - آرژانتین)
1962- ژوزف ماساپوست (دوکلاپراگ - چکسلواکی)
1963- لو یاشین (لوکوموتیو مسکو - شوروی)
1964- دنیس لاو (منچستر یونایتد - اسکاتلند)
1965- اوزه بیو (بنفیکا - پرتقال)
1966- بابی چارلتون (منچستریونایتد - انگلستان)
1967- فلوریان آلبرت (فرانس واروش - مجارستان)
1968- جورج بست (منچستریونایتد - ایرلند شمالی)
1969- جیانی ریورا (میلان - ایتالیا)
1970- گرد مولر (بایرن مونیخ - آلمان)
1971- یوهان کرایف (آژاکس - هلند)
1972- فرانس بکن باوئر (بایرن مونیخ - آلمان)
1973- یوهان کرایف (آژاکس - هلند)
1974- یوهان کرایف (آژاکس - هلند)
1975- اولگ بلوخین (دیناموکیف -شوروی)
1976- فرانس بکن باوئر (بایرن مونیخ - آلمان)
1977- آلن سیمونسن (مونشن گلادباخ - دانمارک)
1978- کوین کیگان (هامبورگ - انگلستان)
1979- کوین کیگان (هامبورگ - انگلستان)
1980- کارل هاینزرومنیگه (بایرن مونیخ - آلمان)
1981- کارل هاینزرومنیگه (بایرن مونیخ - آلمان)
1982- پائولو روسی (یوونتوس - ایتالیا)
1983- میشل پلاتینی (یوونتوس - فرانسه)
1984- میشل پلاتینی (یوونتوس - فرانسه)
1985- میشل پلاتینی (یوونتوس - فرانسه)
1986- ایگور بلانوف (دیناموکیف - شوروی)
1987- رود گولیت (میلان - هلند)
1988- مارکو فان باستن(میلان - هلند)
1989- مارکو فان باستن(میلان - هلند)
1990- لوتار ماتئوس (اینتر - آلمان)
1991- ژان پی یر پاپن (المپیک مارسی - فرانسه)
1992- مارکو فان باستن(میلان - هلند)
1993- روبرتو باجو (یوونتوس - ایتالیا)
1994- هریستو استویچکوف (بارسلونا - بلغارستان)
1995- ژرژوه آ (میلان - لیبریا)
1996- ماتیاس سامر (بوروسیا دورتموند - آلمان)
1997- رونالدو (اینتر - برزیل)
1998- زین الدین زیدان (یوونتوس - فرانسه)
1999- ریوالدو (بارسلونا - برزیل)
2000- لوییس فیگو (رئال مادرید - پرتقال)
2001- مایکل اوون (لیورپول - انگلستان)
2002- رونالدو (رئال مادرید - برزیل)
2003- پاول ندود (یوونتوس - جمهوری چک)
2004- آندری شوچنکو (میلان - اوکراین)
2005- رونالدینیو (بارسلونا - برزیل)
2006- فابیو کاناوارو (رئال مادرید - ایتالیا)

زندگي نامه فرانک ریکارد

فرانک ریکارد
	سی ام سپتامبر 1962	تولد:
	آمستردام- هلند	محل تولد:
	آژاکس آمستردام، رئال زاراگوزا، میلان، آژاکس آمستردام	باشگاهها:
	قهرمان جام ملتهای اروپا 1988، قهرمان جام باشگاههای اروپا 1989، 1990 و 1995، قهرمان جام بین قاره ای 1989 و 1990، قهرمان لیگ اسپانیا  2006،2005 (به عنوان سرمربی)	مهمترین افتخارات:
	65 بازی، 8 گل	تیم ملی هلند:
فرانک ریکارد در روز سی ام سپتامبر 1962 در خانواده‌ای مهاجر و سیاه پوست در آمستردام هلند متولد شد و استعداد شگفت انگیز او در مدرسه آژاکس به تبلور رسید. در سال 1987 باشگاه میلان ایتالیا برای دستیابی به دوران پرشکوه و سلطه گری بر فوتبال اروپا اقدام به خرید دو ستاره هلندی یعنی «رود گولیت» و «مارکوفان باستن» کرد. اما باشگاه آژاکس حاضر به از دست دادن ریکارد نبود چون قبل از آن فان باستن را فروخته بود و بنا را بر این داشت که فروش یک ستاره در هر تابستان کافی است. ریکارد با این سیاست، مجبور به ادامه کار در آژاکس شد. اما هنوز فصل تمام نشده بود که سران آژاکس وقتی دریافتند ریکارد خودسرانه با آیندهوون وارد مذاکره شده خشمگین شده، تصمیم گرفتند ریکارد را به یک تیم بیگانه و غیرهلندی بفروشند. برای واگذاری ریکارد، تیم اسپورتینک لیبسون قبل از همه پا پیش نهاد اما دو تیم زمانی به توافق رسیدند که فصل نقل و انتقالات در پرتقال به پایان رسیده بود و اسپورتینگ به ناچار ریکارد را به طور قرضی به زاراگوازا واگذار کرد. ریکارد در سال 1988 در مسابقات جام ملتهای اروپا در آلمان، نقش بسزایی در قهرمانی هلند، ایفا کرد. در مسابقه نهایی در مونیخ ریکارد در کنار رونالد کومان در قلب دفاع بازی کرد. اما میلانی ها که به دنبال یک هافبک دفاعی پرقدرت بودند، به محض پایان مسابقات با ریکارد پای میز قرارداد نشستند. سالهای عظمت میلان در اواخر دهه 1980 تا اوایل دهه 1990، در سایه بازی ریکارد، گولیت و فان باستن بود. آنها بازی خوانی خوبی از هم داشتند حالتی که تقریبا شبیه یک تله پاتی عجیب بود و این ویژگی به تیم ملی هلند نیز انتقال یافت. آریگو ساچی مربی وقت میلان در آن زمان گفت: «من این مشکل بزرگ را با ریکارد داشتم که او در بسیاری مکانها و پست ها آنقدر خوب بود که نمی دانستم او را در کجا قرار دهم.» ریکادر در سطح جام جهانی چندان موفق نشان نداد. در جام جهانی 1990 هلند در دور دوم مقابل آلمان حذف شد. اما در زمینه باشگاهی و در تیم میلان درست تا شب مسابقه پایانی جام قهرمانان اروپا 1993 از هر نظر موفق و برنده بود. در این شب بعد از شکست یک بر صفر میلان مقابل المپیک مارسی اعلام کرد که می خواهد میلان را ترک کند و به وطنش هلند برگردد. این بود که آژاکس با بازگشت ریکارد، با پیروزی مقابل میلان و شکست دادن همه حریفان از جمله بایرن مونیخ، با صلابت و قدرت به قهرمانی اروپا در 1995 دست یافت. ریکارد بعد از بازی نهایی مقابل میلان که با نتیجه یک بر صفر به نفع آژاکس به پایان رسیده بود اعلام بازنشستگی کرد و به دوران پرشکوه هشت ساله خود پایان داد. ریکارد به مربیگری روی آورد و تیم ملی هلند را در مرحله نهایی جام ملتهای اروپا در سال 2000 هدایت کرد. در این رقابت ها تیم ملی هلند تا مرحله نیمه نهایی پیشرفت رفت ولی در این مرحله در ضربات پنالتی از ایتالیا شکست خورد. ریکارد در فصل 2003-2004 به بارسلونا پیوست و در فصل بعد پس از چند سال ناکامی این تیم در فتح لیگ اسپانیا، این جام را برای این تیم به ارمغان آورد.

زندگي نامه رود گوليت

رودگولیت
	اول سپتامبر 1962	تولد:
	آمستردام - هلند	محل تولد:
	هارلم، فاینورد، PSV آیندهوون، میلان، سامپدوریا، چلسی	باشگاهها:
	قهرمان جام ملتهای اروپا 1988، قهرمان جام باشگاههای اروپا 1989 و 1990، قهرمان جام باشگاههای جهان 1989 و 1990، قهرمان سوپر جام اروپا 1989 و 1990، قهرمان سری A ایتالیا 1988، 1992 و 1993، مرد سال فوتبال اروپا 1987، مرد سال فوتبال جهان 1987 و 1989	مهمترین افتخارات:
	64 بازی، 16 گل	تیم ملی هلند :
	یک دوره (1990) - 4 بازی، یک گل	حضور در جام جهانی:
کاپیتان سورینامی الاصل تیم هلند در دهه هشتاد، فوتبال حرفه ای را در سال 1979 در هارلم آغاز کرد. استیل عالی و توانایی بازی سازی و گل زنی اش باعث شد در سال 1981 به تیم ملی هند دعوت شد و نخستین بازی ملی اش را در اول سپتامبر همین سال برابر سوییس انجام دهد. پس از درخشش  در هارلم او در سال 1982 به فاینورد پیوست و در طی سه فصل برای این تیم 30 گل در هشتاد و پنج بازی به ثمررساند و پس از آن راهی باشگاه آیندهوون شد. به همراه این تیم او دوباره قهرمان لیگ هلند شد و پس از انجام 68 بازی و 46 بار گلزنی برای آنها با شکستن رکورد نقل و انتقالات جهان به میلان ایتالیا پیوست و در پایان سال 1987 عنوان مرد سال فوتبال اروپا و جهان  را از آن خود ساخت و توپ طلایی خود را به نلسون ماندلا رهبر مبارزان با نژاد پرستی آفریقای جنوبی که در زندان بود اهدا کرد. رودگولیت در کنار مارکوفان باستن و فرانک ریکارد، مثلثی را شکل داد که موجب قهرمانی هلند در جام ملت های اروپا در سال 1988 و قهرمانی تیم میلان در جام باشگاههای اروپا در سال 1988 و 1989 شد. در جام جهانی هلند، گولیت و هم تیمی هایش با قبول شکست برابر آلمان غربی در مرحله یک هشتم نهایی از ادامه راه بازماندند. این تنها جام جهانی زندگی گولیت بود؛ چراکه پیش از آغاز جام جهانی 1994 او به علت اختلاف نظر با کادر فنی تیم ملی، اردوی تیم را ترک کرد تا مسابقه با اسکاتلند در ماه می 1994 آخرین بازی ملی او باشد. او پس از 6 فصل حضور در میلان به سامپدوریا پیوست و دو فصل هم برای این تیم بازی کرد و سپس راهی انگلیس شد و به باشگاه چلسی پیوست. سه فصل حضور در چلسی که با مربیگری وی هم همراه بود باعث حضورش در نیوکاسل پس از رفتن کیگان شد. گولیت در هدایت نیوکاسل بسیار ناکام بود و پس از فصلی کابوس وار به کشورش بازگشت و در سال 2003 به کادر رهبری هلند پیوست و یک سال با این تیم همراه بود.

زندگي نامه ماركو فان باستن

مارکو فان باستن
	سی و یکم اکتبر 1964	تولد:
	اوترخت - هلند	محل تولد:
	اوترخت(81-1980)، آژاکس(87-1981)، میلان(93-1987)	باشگاهها:
	قهرمان جام ملت های اروپا 1988، آقای گل یورو 88، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1989 و 1990، قهرمان جام بین قاره ای 1989 و 1990، قهرمان جام برندگان جام اروپا 1987، قهرمان سری A ایتالیا 1988، 1992 و 1993، مرد سال فوتبال اروپا 1988، 1989 و 1990، مرد سال فوتبال جهان 1992.	مهمترین افتخارات:
	58 بازی، 24 گل	تیم ملی هلند :
	یک دوره (1990)- 4 بازی	حضور در جام جهانی:
او پس از کرایف شایسته ترین محصول باشگاه آژاکس است و بزرگترین مهاجمی که تاریخ فوتبال هلند تا به حال داشته است.مارکو فان باستن فوتبال حرفه ای را از سال 1980 در باشگاه اوترخت آغاز کرد و در سال 1981 در حالیکه تنها هفده سال داشت به آژاکس پیوست وهفت فصل رویایی را در این تیم گذراند.فان باستن در آژاکس به سه عنوان قهرمانی لیگ هلند و سه جام حذفی دست یافت و در سال 1987 با رهبری این تیم به مقام قهرمانی جام برندگان جام اروپا رسید. فان باستن اولین بازی ملی خود را در هفتم اکتبر 1983 مقابل ایسلند انجام داد و در همان سال اولین گل ملی خود را وارد دروازه بلژیک کرد.پس از درخشش وی در آژاکس،سیلویو برلوسکونی مالک میلان او را به جوزپه میاتزا آورد و پس از اضافه کردن گولیت و ریکارد مثلث تیم ملی هلند را در باشگاهش ایجاد نمود.این مثلث رویایی موفق شد طی سال های 90-1988، دو قهرمانی سری A، دو قهرمانی جام باشگاه های اروپا و دو قهرمانی جام بین قاره ای برای میلان به ارمغان آورد و این تیم را تبدیل به مطرح ترین باشگاه جهان فوتبال کند.فان باستن به همراه گولیت، ریکارد، کومان و فان بروکلن در جام ملت های اروپا در سال 1988 بازی هایی را به نمایش گذاشت  که یادآور خاطرات خوش دهه هفتاد و کرایف بزرگ بود.رینوس میشل که اوایل دهه هفتاد با ستارگانش انقلابی در فوتبال به پا کرده بود، نسل جدید فوتبال هلند را به سمت فتح یورو 88 رهنمون کرد.فان باستن پنج گل در این رقابت ها به ثمر رساند (از جمله گل استثنایی اش در دیدار پایانی برابر شوروی) و همراه هلند قهرمان اروپا شد.در این سال او موفق شد عنوان مرد سال اروپا را هم به دست آورد، عنوانی که در سال های 1989 و 1992 هم تکرارشد تا از این نظر در کنار یوهان کرایف و میشل پلاتینی که هر یک صاحب سه توپ طلایی اروپا شده اند، قرار گیرد.در میلان، هلندی های این تیم تمامی افتخارات را طی سه فصل به دست آوردند ولی در تیم ملی هلند، مثلث طلایی آنها چندان موفق نبود و در جام جهانی 1990 و یورو 92 تیم هلند ره به جایی نبرد.البته فان باستن در میلان چنان درخشید که عنوان بازیکن سال جهان را در سال 1992 کسب کرد ولی متأسفانه این پایان دوران پرشکوه مهاجم جوان هلند بود.فان باستن در سال 1993 و در جریان  دیدارپایانی جام باشگاه های اروپا برابر مارسی که به شکست میلان انجامید آسیب دید و چنان این آسیب دیدگی شدید بود که ناگزیر در سن 29 سالگی برای همیشه از فوتبال کناره گیری کرد.وی پس از سال ها دوری با قبول پست سرمربیگری تیم ملی هلند به عرصه جهانی بازگشت و هر چند در جام جهانی 2006 در مرحله یک هشتم نهایی توسط پرتقال حذف شد ولی بازی های جالب توجه شاگردان جوانش باعث ابقای او در این سمت شد.
گل تماشایی فان باستن در دیدار پایانی یورو 88 (1.52MB)
گل تماشایی فان باستن به رئال مادرید در جام باشگاههای اروپا 1989(4.1MB)

زندگي نامه يوهان كرايف

یوهان کرایف (هلند)
	بیست و پنجم آوریل 1947	تولد:
	آمستردام- هلند	محل تولد:
	آژاکس آمستردام، بارسلونا، لس‌آنجلس آزتکز، واشینگتن دیپلماتس، لوانته، فاینورد	باشگاهها:
	نایب قهرمان جام جهانی 1974، بهترین بازیکن جام جهانی 1974، قهرمان جام باشگاههای اروپا 1971، 1972 و 1973، قهرمان جام باشگاههای جهان 1972، مرد سال فوتبال اروپا 1971، 1973 و 1974	مهمترین افتخارات:
	48 بازی، 33 گل	تیم ملی هلند:
	یک بار (1974) - 7 بازی، 5 گل	حضور در جام جهانی:
اسطوره فوتبال هلند و  باشگاه آژاکس و یکی از پنج بازیکن برتر تاریخ فوتبال جهان، در سال 1947 در آمستردام متولد شد. فوتبال خود را در باشگاه آژاکس آمستردام آغاز نمود و به همراه این تیم سه بار در سالهای 1973-1971 فاتح جام باشگاههای اروپا شد. تکنیک ناب و قدرت رهبری فوق‌العاده او در کنار تاکتیکهای نوین رینوس میشل از تیم ملی هلند یک مدعی جهانی ساخت. در کنار نیسکنز، رپ، ویلکس و سایر مردان پرتلاش هلند، او به دیدار نهایی جام جهانی 1974 رسید. در جام جهانی 1974، تیم هلند با بازیهای دیدنی کرایف موفق شد با شکست دادن برزیل و آرژانتین در مرحله ماقبل فینال برگزارکننده دیدار نهایی در برابر میزبان مسابقات یعنی آلمان غربی باشد. با شروع بازی و طی 16 پاس پیاپی که میان بازیکنان هلند رد و بدل شد، یوهان کرایف صاحب توپ شد و در محوطه جریمه با خطای برتی فوگتس سرنگون گردید تا داور نقطه پنالتی را نشان دهد. ضربه پنالتی نیسکنز در دقیقه اول بازی به ثمر رسید و امیدهای فراوانی برای قهرمانی هلند ایجاد کرد ولی ژرمن‌ها با تلاش بی وقفه خود در نهایت به پیروزی 2 بر 1 دست یافتند تا هلند در عین شایستگی فراوان دوم شود. یوهان کرایف عنوان بهترین بازیکن جام جهانی را به دست آورد و در این سال برای سومین بار مرد سال فوتبال اروپا شد. کرایف پس از ده سال حضور موفق در آژاکس به بارسلونا رفت و در اولین فصل حضورش به مقام قهرمانی لیگ اسپانیا دست یافت. او در طی پنج فصل حضور در بارسلونا 143 بازی در لیگ اسپانیا انجام داد و 48 گل به ثمر رساند. در اردوی تیم ملی هلند برای حضور در جام جهانی اتفاقاتی روی داد که موجب کناره‌گیری کرایف و عدم شرکتش در جام جهانی گردید. شاید اگر کرایف در آرژانتین حضور داشت هلند قهرمان جام جهانی 1978 می شد. در سال 1979 او به تیم لس آنجلس آزتکز پیوست و یک فصل برای این تیم بازی کرد ولی دوباره به هلند بازگشت و این بار در تیم فاینورد حضور یافت و به همراه این تیم سه بار به مقام قهرمانی لیگ هلند دست یافت و در سال 1984 از فوتبال کناره‌گیری نمود و به عنوان مدیر به آژاکس بازگشت. در سایه مدیریت او تیم آژاکس فاتح جام برندگان جام اروپا در سال 1987 شد. کرایف به بارسلونا رفت و روی نیمکت این تیم نشست و ضمن کسب جام‌های متعدد قهرمانی با این تیم در سال 1992 به مقام قهرمانی جام باشگاههای اروپا این بار در کسوت سرمربی رسید.